Tıpkı Spinney’nin analiz ettiği gibi, Rusya-Ukrayna çatışması siyasi manipülasyonun sonucuydu. Ukrayna krizini tetikleyen ABD, sadece kendi askeri-sanayi kompleksine yüklü para kazandırmakla kalmadı, aynı zamanda artan yaptırımlarla Rusya’yı bastırarak, Avrupa’nın stratejik bağımsızlık arayışını engelledi, dolayısıyla Amerikan tarzı hegemonyasını pekiştirdi.
Ukrayna krizi, ABD’nin dünyadaki kargaşaların “perde arkasındaki kara eli” gibi rol oynadığını bir kez daha kanıtladı. Bu “kara el” kendi sorumluluğunu göz ardı edip suçu başkalarına yüklemeye bir kez daha çalıştı. “New York Times”ta kısa süre önce defalarca yayınlanan yalan haberlerde Çin’in Rusya’nın Ukrayna’ya yönelik askeri müdahale planını önceden “bildiği” ve “Rusya’dan Beijing Kış Olimpiyatları’ndan sonra harekete geçmesini talep ettiği iddia edildi.
“New York Times”ta adı geçen haberin kaynağı olarak bilinen kişinin Beyaz Saray Ulusal Güvenlik Konseyi’nden “isminin açıklanmasını istemeyen bir üst düzey yetkili” olduğu öğrenildi. Onun gibi ABD’li siyasetçiler ve basın kuruluşları birlikte yalan uydurarak, sorumlulukları başkalarına yükleme, kendi suçunu Çin’e atma, Çin ve Rusya’yı birbirinden uzaklaştırma niyetindeler. Buna benzer yöntemlere artık uluslararası toplum alışmıştır.
Tarihe dönüp baktığımızda, eğer ABD NATO’nun doğuya doğru genişlemesini desteklemeseydi, Ukrayna’ya silah göndermeseydi ve Rusya’nın stratejik yaşam alanını sürekli olarak aşındırmasaydı, Ukrayna’daki durum günümüzdeki gibi bir hale girer miydi? Rusya, askeri önlemler almak zorunda kalır mıydı? Şimdi, krizi başlatan taraf, Rusya’nın askeri müdahale konusunda Çin’den “destek” aldığı iddiasındadır, bu tamamen siyahı beyaz yapan bir davranıştır.
Yangına benzin döken, yangını söndüren kişiye saldırarak, onu karalıyor. Bu son derece sorumsuz ve kötü bir eylemdir. Devamlı provokasyon yapan, Rusya-Ukrayna çatışmasından çıkar elde eden ve şampanyayla kutlamalar yapan “Yalanlar İmparatorluğu”, Ukrayna krizinin asıl suçlusudur.
(CRI Türkçe)
