Cumhuriyet yazarı Orhan Bursalı, bugünkü köşesinde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın Osmanlı padişahlarından Sultan 2. Abdülhamid’e olan ilgisinin nedenlerini ele aldı.
“RTE’nin Abdülhamit sevgisinin üç kaynağı” başlıklı yazısında “RTE neden çok yönlü ve tartışmalı bir padişah olan Abdülhamit’e bu kadar düşkün ve diğer padişahların adını bile anmaz? Meral Akşener’in Abdülhamit ile istibdat (diktatör) yönetimini bir arada görüp eleştirmesine de veryansın eder?” diyen Bursalı, şu değerlendirmede bulundu:
“ABDÜLHAMİT’TEN ÜÇ ÖĞRETİ
Şimdi gelelim RTE ve adamlarının Abdülhamit merakına:
Abdülhamit’in üç şeyini çok seviyor RTE ve politik danışmanları.
İlki, diyelim ki denge politikası. Bunu Rusya – Avrupa-ABD arasında uyguluyor. Aradan kazanç elde etmeye çalışıyor (Suriye!). Fakat bu politikanın ülkeyi çok zor durumlara soktuğu açık. Başlı başına bir mülteci sorunu bile ülkeyi yiyip bitiriyor. “Denge” politikasının henüz ülkeye önemli bir kazanç sağladığını söylemek mümkün değil.
İkinci sevgi kaynağı, Abdülhamit’in sansür ve egemenliği. Türkiye medyası, Abdülhamit zamanına benzer özellikler taşıyor. RTE özel ve açık politikalarıyla bir iktidar medyası oluşturdu ve geri kalanlara da hayatı dar ediyor, cezalar, mahkemeler. Türkiye’de medya, uluslararası endekslerde en kötü ülkeler arasında. Seçim sürecinde muhalefete baskı ve yasaklar giderek artıyor ve mengeneler sıkışıyor.
Abdülhamit sevgisinin üçüncü kaynağı, Meclis’i kapatması. Padişahlığından hemen sonra. Muhalifleri sürgüne gönderdi.
Bugünle ne alaka demeyin. Abdülhamit dönemini yaşamıyoruz. RTE en güçlü olduğu zamanda başkanlık anayasası ile kendini tartışmasız yasal tek adam yaptı. Ülkeyi yönetmek için meclise olan ihtiyacı en aza indirdi. Meclis epey vitrin meclisi oldu.
RTE Abdülhamit’i sevmesin de kimi sevsin… Meral Akşener çoook haklıdır!”
