Gazeteci-yazar, iletişim alanının duayeni Hıfzı Topuz yaşamını yitirdi. Topuz’un ölüm haberini Türkiye Gazeteciler Cemiyeti (TGC) duyurdu.
TGC’den yapılan açıklamada “Hıfzı Topuz’un ailesine ve basın topluluğumuza başsağlığı diliyoruz. TGC’nin önceki Onur Kurulu Başkanlarından, TGC Basın Özgürlüğü Ödülü sahibi gazeteci-yazar Hıfzı Topuz 26 Eylül 2023 Salı günü İstanbul’da hayatını kaybetti” ifadelerine yer verildi.
51 ADET KİTAP YAZDI
Usta isim, çeşitli konularda 51 kitap yazmıştı.
Topuz, 1998 yılında TGC Burhan Felek Basın Hizmet Ödülü’nü, 2003 yılında TGC Basın Özgürlüğü Ödülü’nü, 2020 yılında Nazım Hikmet Dostluk Ödülü’nü aldı.
HIFZI TOPUZ KİMDİR?
1923 yılında İstanbul’da doğdu. Galatasaray Lisesi’ni ve İ.Ü. Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. 1947-58 yılları arasında Akşam Gazetesi’nde muhabir, istihbarat şefi, yazı işleri müdürü ve genel yayın müdürü olarak çalıştı, İstanbul Gazeteciler Sendikası Başkanlığı’nı yaptı.
Strasbourg Üniversitesi’nde devletler hukuku ve gazetecilik alanlarında yüksek lisans (1957-59) ve yine Strasbourg Hukuk Fakültesi’nde gazetecilik doktorası yaptı (1960). Paris’te UNESCO Genel Merkezi’nde, İletişim Sektöründe Özgür Haber Dolaşımı Şefi olarak çalıştı (1959-1983). Uluslararası gazeteci örgütleri arasında işbirliği, basın ahlakı ve gazetecilerin korunması projelerini yönetti, Afrika ülkelerinde, Hindistan’da, Filipinler’de gazetecilik eğitimi seminerleri düzenledi. Kara Afrika’da Kırsal basın projesini oluşturdu.
Anadolu, İstanbul ve Galatasaray Üniversitesi İletişim Fakültelerinde Basın, Radyo ve TV Tarihi, Uluslararası İletişim ve Siyasal İletişim dersleri verdi. TRT’de Genel Müdür Yardımcısı olarak çalıştı (1974-75). 1993’te BRT İstanbul Radyo ve Televizyon Genel Yayın Koordinatörlüğü yaptı. 1986’da İletişim Araştırmaları Derneği’ni (İLAD) kurdu. UNESCO Türkiye Milli Komisyonu’nda iletişim Komitesi Başkanlığında bulundu.
1997’de İzmir’de Birinci Ulusal Kültür Kongresini, 1998’de de İstanbul’da Kültür Politikaları Sempozyumu’nu düzenledi. Topuz çeşitli konularda 51 kitap yayımladı.
Başlıcaları ise şunlar:
Kara Afrika (1970), Türk Basın Tarihi (1973), Caricature et Societe (Paris, 1974), Uluslararası iletişim (1985), İletişimde Karikatür ve Toplum (1985), Lumumba (1987), Status, Rights and Responsibilities of Journalists (Prag, 1989), Basında Tekelleşmeler (1989), Yarının Radyo- TV Düzeni (1990), Siyasal Reklamcılık (1991), Parisli Yıllar (1994), Hoşgörü (1995), Dünya Karikatürü (1996), Meyyale (1998), Kültür Politikaları (1998). Gazi ve Fikriye, Başın Öne Eğilmesin, Vatanı Sattık Bir Pula, Devrim Yılları, Bana Atatürk’ü Anlattılar.
