Öldürülen eşi ve iki çocuğu ile tutuklu oğlu için “adalet” talebiyle Şanlıurfa Adliyesi önünde oturma eylemi yapan Emine Şenyaşar, Anneler Günü öncesinde talebini yineledi. Şenyaşar, “Anneler Günü ama günümü kutlayacak kimse bırakmadılar. Celalim, Adilim günümü kutlarlardı, onları benden aldılar” dedi.

ADALET NÖBETİ

24 Haziran 2018 tarihinde gerçekleştirilen genel seçimlerden 10 gün önce Emine Şenyaşar’ın çocukları, işlettikleri iş yerini ziyaret eden AK Partililere yönelik eleştirilerde bulununca, AK Parti Şanlıurfa Milletvekili İbrahim Halil Yıldız’ın koruma ve yakınlarının saldırısına uğradı. İşyerinde başlayıp yaralıların kaldırıldığı hastanede devam eden saldırılarda, eşi Hacı Esvet, çocukları Celal ve Adil Şenyaşar, gözlerinin önünde öldürüldü. Yaşanan olayların sadece işyeri kısmı ile ilgili Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hazırlanan iddianame, mahkeme tarafından kabul edildi ve Malatya’da 2 Nisan’da görülen son duruşmada anne Emine Şenyaşar’ın saldırılardan yaralı kurtulan oğlu Fadıl Şenyaşar’a 37 yıl 9 ay hapis cezası verildi. İşyerinde ve hastanede yaşananlar aynı gün olmasına rağmen dosya ikiye ayrıldı ve hastanede yaşananlara ilişkin süren soruşturmada halen gizlilik kararı bulunuyor.

Emine Şenyaşar, saldırıdan yaralı kurtulan diğer oğlu Ferit Şenyaşar, soruşturmanın ağır yürütülmesine tepki için ilk olarak 10 Eylül 2019’da adliye önünde oturma eylemi başlattı. Eylem devam ettiği sırada Baro Başkanı Abdullah Öncel, Başsavcı’dan dosyanın bir ay içinde davaya dönüşeceği sözünü alınca, aile eylemine son verdi. 16 Aralık 2020’de AK Parti Urfa İl Başkanlığı’na giderek bir görüşme gerçekleştirmek isteyen anne ve oğlu, başkanla görüştürülmemeleri üzerine parti önünde oturma eylemi gerçekleştirdi. Bu sırada gözaltına alındılar ve bir gün sonra adli kontrol şartıyla serbest bırakıldılar.

Tüm bunlara rağmen ‘adalet’ talebini sürdüren Emine Şenyaşar, oğlu Ferit Şenyaşar ile bu kez “Hastane kayıtlarının ortaya çıkarılması, dosyadaki gizlilik kararının kaldırılması ve hâlâ serbest olan faillerin tutuklanması” talebiyle 9 Mart 2021’de Şanlıurfa Adliyesi önünde adalet nöbeti başlattı. İki oğlunu saldırılarda kaybeden, bir oğlu cezaevinde olan Emine Şenyaşar’a nöbet eylemi başladığından bu yana en fazla destek Barış Anneleri ve kadın kuruluşlarından geldi.

Anne Emine Şenyaşar, sokağa çıkma yasağı kısıtlaması nedeniyle 30 Nisan’dan bu yana nöbetini Suruç’ta bulunan evinde sürdürüyor. Anne ve oğul, eylemleri süresince 4 kez gözaltına alındı.

‘CELALİM, ADİLİM ANNELER GÜNÜMÜ KUTLARDI…’

Emine Şenyaşar, ailesine yaşatılanların ardından bir Anneler Günü’nü daha buruk geçirecek. Şenyaşar’ın en büyük özlemi ise çocuklarının yanında olması. Eskiden çocuklarının hediyelerle Anneler Günü’nü kutladığını belirten Şenyaşar, özlem duyduğu o günlere ilişkin duygularını şu sözlerle anlattı: “Anneler Günü ama günümü kutlayacak kimse bırakmadılar. Celalim, Adilim günümü kutlarlardı, onları benden aldılar. Fadılımı da cezaevine attılar. Onlara kurban olurum. Anneniz bayramları, günleri siz olmadan geçiremiyor. Yattığınız yerden kalkın gelin, eskiden olduğu gibi elimi öpün. Sizi kucaklayayım. Bu zalimler sizi benden aldılar” diyerek Anneler Günü’nün artık kendisi için acı ifade ettiğini söyledi.

Çocuklarına verdiği “adalet” sözünden vazgeçmeyeceğini söyleyen Şenyaşar, “Adalet nöbetimi evimde tutuyorum. Oğlumu bıraksınlar. Artık bu zulüm bitsin. Bu nasıl adalet? Hastane kayıtları saklanmış. Çocuklarımı öldürenler dışarıda, bu nasıl adalet?” diye sordu. Çocuklarının iş yerlerinde çalıştıkları bir zaman diliminde saldırıya uğradıklarına dikkati çeken Şenyaşar, “Bu kişiler neden tutuklanmıyor? Savcının yanına gidiyoruz bizi kovuyor. Günahımıza giriyorlar. Çocuklarım her gün çalışmak için gittikleri dükkanlarında vahşice saldırıya uğradılar. Daha önce kimse böyle bir zulme şahit olmadı. Adalet binalarına terazi resmi yapıştırılmış, adalet olduğu söyleniyor ama suçsuz olan oğlum 3 yıldır cezaevinde” şeklinde konuştu.

‘SAVCI NEDEN GERÇEKLERİ SAKLIYOR?’

“Gerçeğin” peşinde olduğunu vurgulayan Şenyaşar, sözlerini şöyle sürdürdü: “Çocuklarım hastanede gözlerimin önünde katledildi. Hastanede insanların katledildiği nerede görülmüş? Eğer bu katliamın üstü kapatılırsa kapatanların da bizim yaşadığımız acıları yaşamasını istiyorum. Onların yürekleri de benim gibi yansın. Kayıtlar çıkarılsın. Savcı neden gerçekleri saklıyor? Bu zulmü bütün dünya duydu siz neden saklıyorsunuz, sizde vicdan yok mu? Benim çocuklarımı kim öldürdü?” (MA)