Pandemi döneminde destek almadan yaşam mücadelesi veren müzisyenler kontrollü normalleşmeyle beraber mekanlarına yine dönemedi. Desteklerin yetersiz geldiğini ifade eden müzisyenler mekanlarının açılmasını istedi. Müzisyen Umut Kızıllar, “Biz çocuklarımıza oyuncak olarak silah vermeyiz. Ben çocuğumu kemanla yetiştirmek isterken 1 buçuk yıldan beri böyle bir ortamda evime para getiremiyorsam bu çocuğa nasıl örnek olabilirsin ki” diyerek sitem etti.
Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından koronavirüs salgını döneminde çalışamayan müzisyenlere yapılacak 3 bin liralık destek sanatçıları mutlu etmedi. Yardım değil, mekanlarının açılmasını isteyen müzisyenler, ANKA Haber Ajansı’na konuştu.
“SANATÇILARI SOSYAL GÜVENCEYE KAVUŞTURSUNLAR”
ANKA’dan Dilan Kutlu’nun haberine göre, bas gitar çalan Fatih Veli Ölmez, en büyük sıkıntılarının kayıt dışı çalıştırılmak olduğunu ifade etti. Ölmez, şunları söyledi:
“Pandemi bizim yıllardır kanser olan hücrelerimize metastaz yaptırdı. Bizim emeklerimiz yok hükmünde. 40 yıldır müzisyenlik yapıyorum sigortalı ücretim 67 gün. Arkadaşlarım sigortalı çalışıyor olsalardı kısa dönem ücreti alacaklardı.
60 yıldır hiçbir iktidar sahne sanatçılarını var olarak kabul etmedi. Hep yok saydılar. Hiçbir yasal düzenleme yapılmadı. Bu yasakların tek sebebi insanlara sosyal bir yaşam biçimi enjekte ediliyor. Muktedirlerden tek bir şey istiyorum. Sanatçıları sosyal güvenceye kavuştursunlar. Bizim ölümlerimizi kullanıp magazin malzemesi yapmasınlar.”
Genç sanatçıların örgütlü olması gerektiğini belirten Ölmez, “Örgütlü olmadan sesini çıkarmanın hiçbir yolu yok. Sanatçı örgütlenmeleri zayıf, gençler buna daha çok sahip çıksınlar” diye konuştu.
“VEFAT EDEN BABAMIN MAAŞIYLA GEÇİNDİM”
Solistlik yaparak geçimini sağlayan Tuğcan Ozan pandemi döneminde babasından kalan maaşla geçindiğini söylerken gözyaşlarını tutamadı. Tuğcan Ozan, koronadan vefat eden ve intihar eden müzisyen arkadaşlarıyla beraber sahnede olmayı istediğini söyledi.
Sanatçıları temsil eden milletvekilleri sayısının mecliste bir elin parmaklarını geçmediğini söyleyen 37 yaşındaki İnanç Kanarya, ise şunları söyledi:
“21 yıldır aktif müzisyenlik yapıyorum. Pandemi döneminde destek aldık. Aldığımız ilk destek Mansur Yavaş tarafından oldu. Kültür Bakanlığı destek vereceğini açıkladı. Ama bu neye yeter. Evimiz kira çocuğum var anaokuluna gidiyor. Mutfak masraflarım var. Sırtınızı bir yere yaslamanız gerekiyor. Zamanında şey derlerdi ‘Memur olun sırtınızı devlete yaslayın’ Bizim sırtımızı yaslayacak bir yerimiz maalesef yok. Sanatçıların da mecliste bulunması gerekiyor. Halktan insanların meclisin içinde olması gerekiyor.”
“BİR BABA EVİNE EKMEK GÖTÜREMEZSE İNTİHAR ETMEZ Mİ?”
Başkent Müzisyenler Kültür ve Sanat Derneği Başkanı Serkan Matoğlu pandemi döneminde üvey evlat muamelesi gördüklerini belirterek şöyle konuştu:
“Yaklaşık 36 yıldan beri kanun çalmaya çalışıyorum. 7 yaşında kanunla tanıştım. Atamdan gelen müzisyenlik var. 10 ay sonra destek almaya başladık. 10 ay üvey evlat muamelesi gördük bu ülkede. Hükümet bir destek kredisi sağladı. Onu da ödeyemiyoruz ki çalışmıyoruz. 460 günden beri bir baba evine ekmek getiremezse intihar etmez mi? Müzisyenler duygusal insanlardır. Kendi çaldıkları melodilerde ağlayan insanlardır. Genç müzisyenlere tavsiyem müzisyenlik yapmayın diyeceğim ama biz 8 yaşında başlıyoruz mecbur… Hamile olan anne karnında 7 aylık olduğu zaman evde melodi çaldığın zaman kıpırdanma oluyor.”
“SEKTÖRÜMÜZÜ AÇIN, ÇOCUĞUMU SİLAHLA DEĞİL KEMANLA YETİŞTİRMEK İSTİYORUM”
Çocuklarına oyuncak olarak silah değil enstrümanlarını verdiklerini söyleyen müzisyen Umut Kızıllar ise şunları söyledi:
“Oğlum 8 yaşında ben oğluma oyuncak bir keman aldım. Biz çocuklarımıza oyuncak olarak silah vermeyiz. Baba, ata evde ne çalıyorsa onu verirsin çocuk evde onunla oynar. Ben çocuğumu kemanla yetiştirmek isterken 1 buçuk yıldan beri böyle bir ortamda para kazanamıyorsam evime para getiremiyorsam bu çocuğa nasıl örnek olabilirsin ki. İçimden çocuğuma ders vermek içimden gelmiyor. Neden? Ben açım ya. Biz iş istiyoruz. Sektörümüzü açın. Devlet büyüklerimden rica ediyorum. İş sahamızı açsınlar saatimizi yükseltsinler. Biz oradan zaten ekmeğimizi kazanıyoruz.”
