Sözcü’den İlker Kılıçaslan’ın haberine göre; Manisa’nın Kırkağaç ilçesine bağlı Kadriye Mahallesi’nde çatısı çökmüş, içinde oturulacak eşya bulunmayan harabe gibi evde oturan Kıbrıs gazisi Hasan Kuru’nun yaşam mücadelesi yürekleri sızlattı.
CHP Kırkağaç İlçe Başkanı Özcan Kaçar, sefalet içerisinde yaşayan 68 yaşındaki Hasan Kuru’yu ziyaret ederek sıkıntılarını dinledi. Eşini yıllar önce kaybeden bir çocuk babası Kuru, yaşadığı sıkıntıyı anlattı:
BİR PENCEREM BİLE YOK
– Kıbrıs Barış Harekatı’nda komando olarak görev yaptım. Ön cephelerde savaştım. Kıbrıs için ülkem adına savaşmaktan gurur duydum. Ben bu ülkenin gazisiyim. Ama sefaleti yaşıyorum. Yaşadığım evin çatısı yok. Evin iki odası oturulacak durumda değil. Yemek ihtiyacımı komşular sağlıyor. Beni soğuktan koruyacak bir pencere bile yok. Bir battaniye ve bir yatak içinde ısınmaya çalışıyorum.
KEŞKE ŞEHİT OLSAYDIM
– 2 bin 600 TL’lik gazi maaşıyla evi yaptırmam, içine eşya koymam mümkün değil. Birçok yere başvurdum. Ancak kimse sesimi duymadı. Yıllardır bu çileyi çekiyorum. Keşke Kıbrıs’ta şehit olsaydım da bu acıyı, çileyi çekmeseydim. Devlet bir gazisine sahip çıkamıyor mu? Kaymakamlık, büyükşehir, ilçe belediyesi evimin yapılacağını söyledi. Ama verilen sözler tutulmadı.
HANİ TÜRKİYE DÜNYA LİDERİYDİ?
CHP Kırkağaç İlçe Başkanı Özcan Kaçar, gördüklerinin Türkiye’nin utanç manzarası olduğunu ifade etti:
– Bu ülkede gazisine sahip çıkmayan bir iktidar, bir devlet hâlâ çok çalıştıklarını söylüyor. Ama yaptıkları iş ortada. Bırakın insanı, bir hayvanın bile yaşamasının çok güç olduğu harabede gazimizin yaşamasına nasıl izin veriyorlar. Vicdanları sızlamıyor mu? Hani Türkiye dünya lideri bir ülkeydi. Hani Türkiye’ye çağ atlıyordu?
CHP’li Kaçar, gazinin yaşadığı durumu partisini genel merkezine bildireceğini ve evinin yapılması konusunda gerekli desteği sağlamak için çalışma başlatacağını dile getirdi.
– Bu nasıl dünya liderliği ve çağdaşlık. Bir gazimizin sefalet içerisinde yaşaması, yaşadığı evinin üstünde çatısı olmaması, kış gününde yakacak bir sobanın olmaması ve yiyecek bir kuru ekmeğe muhtaç olması 21. yüzyılın utanç manzarasıdır. Gazisine el uzatmayan bir iktidar, iktidar değildir. Bu manzara iktidarın utanması gereken bir manzaradır.
