CHP Karabük Milletvekili Cevdet Akay, Şubat 2026 bütçe gerçekleşme verilerine ilişkin “Üretim yerine borçla büyümeye çalışan bir ekonomi, bir süre sonra bütçeyi de ekonomiyi de kilitler. Bugün bütçe üretime değil faize çalışıyorsa, ortada güçlü bir ekonomi yönetimi yoktur. Ortada borçla dönen bir mali düzen vardır. Türkiye’nin ihtiyacı faize çalışan bir ekonomi değil; üretime, yatırıma ve refaha çalışan bir bütçedir. Bütçenin yönü değişmeden ekonominin yönü değişmez” değerlendirmesini yaptı.
CHP Karabük Milletvekili ve TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu Üyesi Cevdet Akay, Şubat 2026 Bütçe gerçekleşme verilerine ilişkin yazılı açıklama yaptı. Akay, Şubat 2026 bütçe verilerinin Türkiye ekonomisinin içine sürüklendiği tabloyu bütün açıklığıyla ortaya koyduğunu belirterek, bütçenin üretimi ve yatırımı değil, borcun faizini finanse ettiğini kaydetti.
Şubat ayında merkezi yönetim bütçe giderlerinin 1 trilyon 329 milyar TL, gelirlerinin ise 1 trilyon 353 milyar TL olarak gerçekleştiğini aktaran Akay, “Ay 24,4 milyar TL fazla ile kapandı. Ancak bu fazla, ekonominin sağlıklı olduğu anlamına gelmiyor. Çünkü bütçenin arka planında giderek büyüyen bir faiz yükü var. Şubat ayında 183 milyar 696 milyon TL faiz ödemesi yapıldı. Geçen yılın aynı ayında 139 milyar TL olan faiz gideri yüzde 31,5 artmış durumda ama asıl çarpıcı tablo yılın ilk iki ayında ortaya çıkıyor. Ocak-Şubat döneminde faiz giderleri 640 milyar TL’ye ulaştı. Bu, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 111,5 artış demektir. Başka bir ifadeyle Türkiye Cumhuriyeti bütçesi yılın ilk iki ayında her gün yaklaşık 10 milyar TL faize çalışmıştır. Millet geçim derdiyle mücadele ederken, devletin bütçesi üretime değil faize akmaktadır. Üstelik sorun sadece faiz değil” ifadelerini kullandı.
Akay, şubat ayında personel giderlerinin yüzde 39,7, SGK prim giderlerinin yüzde 50,6, mal ve hizmet alımlarının yüzde 39,1, cari transferlerin yüzde 35,2 arttığına işaret ederek, şu değerlendirmede bulundu:
“Yani bütçenin günlük harcamaları hızla büyümektedir fakat aynı dönemde Türkiye’nin geleceğini belirleyen yatırım kalemleri sert biçimde gerilemiştir. Sermaye giderleri yüzde 35,5 düşmüştür. Sermaye transferleri ise yüzde 89,6 gerilemiştir. Bu tablo açık bir gerçeği göstermektedir. Devlet daha fazla harcıyor ama bu harcama yatırıma değil borcun faizine gidiyor. Bütçede artık şu tablo oluşmuştur: Faiz büyüyor, cari harcamalar büyüyor, yatırım küçülüyor. Bu bir ekonomi politikası değildir; bu faiz sarmalıdır. Üretim yerine borçla büyümeye çalışan bir ekonomi, bir süre sonra bütçeyi de ekonomiyi de kilitler. Bugün bütçe üretime değil faize çalışıyorsa, ortada güçlü bir ekonomi yönetimi yoktur. Ortada borçla dönen bir mali düzen vardır. Türkiye’nin ihtiyacı faize çalışan bir ekonomi değil; üretime, yatırıma ve refaha çalışan bir bütçedir. Bütçenin yönü değişmeden ekonominin yönü değişmez.”
KAYNAK: ANKA
