İzmir’in Bergama ilçesindeki Agrobay Seracılık’ta çalışırken Tarım-Sen’e üye olmalarının ardından işten çıkarılan işçilerin direnişi sürüyor. Bugün direnişlerinin 42’nci gününde olan işçiler, İstanbul’daki 4 başkonsolosluk önünde eylem yaptı. Şirketin ihracat yaptığı ABD, İngiltere, Hollanda ile Almanya’nın Başkonsoloslukları önünde yapılan eylemlerde, “Sendika hakkımız engellenemez” ve “Agrobay hakkımızı ver” yazılı dövizler taşınarak “Agrobay işçisi yalnız değildir”, “Agrobay şaşırma, sabrımızı taşırma” ve “Direne direne kazanacağız” sloganları atıldı.
‘AGROBAY EMEĞİ SÖMÜREN, İŞ GÜVENLİĞİ SORUNLARI OLAN BİR İŞLETME’
ANKA’nın haberine göre ilk olarak Sarıyer’de bulunan ABD Başkonsolosluğu önünde yapılan protesto öncesi polis ve çevik kuvvet ekipleri, çevrede yoğun güvenlik önlemi aldı. Burada konuşan Tarım-Sen Genel Başkanı Umut Kocagöz, işten çıkarılan 19 işçiyi temsilen bir heyetle geldiklerini belirtti. Kocagöz, şöyle konuştu:
“İşçi arkadaşlarımız Tarım-Sen’e üye oldukları için işten atıldılar. Bugün de direnişimizin 42’nci günü. Burada olmamızın sebebi, Agrobay Seracılık işletmesi domates üreten bir işletme ve daha çok ihracat yapıyor. Avrupa’nın çeşitli yerleri, Almanya, Hollanda, İngiltere ve yeni öğrendiğimiz kadarıyla da Amerika’ya da ihracat yapmaya başlayacak. Geçtiğimiz günlerde Agrobay’ın patronu Arzu Şentürk’ün bir tweetinden öğrendik bunu. Biz de Agrobay’ın ticaret yaptığı ülkelerin ticaret yapan işletmelerine ve orada yaşayan halklara bir mesaj vermek amacıyla bu ülkelerin konsoloslukları önüne geldik. Bugün ilk durağımız Amerikan Konsolosluğu. Temel söylemek istediğimiz şey şu. Bu işletme emeği sömüren, işçileri sendikalaştığı için, haklarını talep ettiği için işten atan, içeride çok ciddi işçi sağlığı, iş güvenliği sorunları olan bir işletmedir. Dolayısıyla burayla yaptığınız ticari ilişkileri tekrar gözden geçirin. Şimdi arkadaşlarımız size yaşadıkları sorunları anlatacak.”
‘SADECE HAKKIMIZI İSTEDİK, İŞTEN ÇIKARDILAR’
İşçilerden Şehriban Kapaklıkaya, 14 yıldır Agrobay’da çalıştığını belirtti. Kapaklıkaya, yaşadığı mağduriyetleri şöyle anlattı:
“Zor şartlar altında amirimiz ne işi vermişse her birimiz yaptık. Başarı belgem var. Biz çalışmadık da o belgeleri niye verdiler, babam mı verdi onu? Hayır, onlar verdi. Biz düzenli olarak çalışıyorduk. İşe başladığımda 1,5 yıl sigortasız çalıştım. Ona rağmen hafta tatilimiz yoktu. Senelik iznimiz yoktu. Ondan birkaç sene sonra senelik iznimiz de hafta tatilimiz de oldu. Yıllarca çalıştık. Bizi kod 46 ile suçluyor. Niçin suçluyor? Bizi suçlayacak kadar biz hiçbir şey yapmadık. Yaptığımız köle gibi çalışmak mı, köle gibi çalıştık. Bize ‘hain’ dediler ama biz öyle birisi değiliz. Ne kimseye vurduk ne kırdık. Sadece hakkımızı istedik. Bizi işten çıkarttılar. Ben o gün hiçbir suçum yoktu. Ayın 25’inde mesai saati işimi bitirdim. Kalabalık vardı, baktım ne oluyor diye. Ondan sonra orada insan kaynakları bizi görüntüledi. Görüntülendiğimizde 300-500 kişi vardı. Çalışanlar oradaydık. Neden hep 14, 15, 18 yıl çalışanları seçti, tabii ki tazminat vermemek için.
‘BİZE ‘HIRSIZ’ DİYEN ONLAR HIRSIZ’
Bir cenazemiz oluyordu. İzin istiyorduk. Bizim o hakkımız yoktu. Bizden bire bir kesiliyordu. Onlar bizim paramızı yiyordu. Geç kaldık diyelim. Biz amirimize telefon açıyoruz. Bire bir kesiliyor. Bizim her geç kalışımızda telefon açtığımızda kesiliyordu ama bize ‘hırsız’ diyen onlar hırsız. Biz hırsız değiliz. Bizim burada bulunmamızın sebebi, bizim hakkımızı verseydi, benim bir aylık maaşım kaldı. Bir aylık senelik iznim kaldı. Bir aylık senelik iznimi kullanayım dediğimde ‘İşimiz sıkı’ diye izni vermediler. Bir ay iznim de kaldı. Madem çıkışımızı verdiler. Verdikleri hâlde ertesi gün bizim tazminatımızı, aylığımızı, maaşımızı versinler. Biz buralara kadar gelmeyelim. Biz eğlence mi yapıyoruz burada? 42 gün olmuş. 42 gündür orada burada sürükleniyoruz. Burada Arzu’ya sesleniyorum. Duy bizi. Senin de çoluk çocuğun var. Benim de üç tane çocuğum var. Entübe hastası torunum var. Senin de üç tane çocuğun var. Nasıl vicdanın rahat? Ben çalışırken akşam olsun da eve gideyim diye bakmadım hiçbir zaman.
‘DÖRT DÖRTLÜK KÖLE GİBİ ÇALIŞTIM’
Dört dörtlük habire köle gibi çalıştım. Neden? Kafamı yastığa koyduğumda vicdanım rahat. Çoluk çocuğuma helal ekmek yedireyim diye haram lokma yedirmedim çocuklarıma. Ben yedirmediğim gibi Arzu sen de yedirme o çocuklarına, bizim hakkımızı ver. Buralarda bizi süründürme. Burada herkese sesleniyorum. Bizimle bir olsunlar. Bizim hakkımızı arasınlar. Biz de sürünmeyelim. Gece yarısı saat 1’de bindik arabalara, anca buralara geldik. Süründürmesinler daha da. Hem çalıştık 14 yıl süründük zor şartlar altında, şimdi de yollarda sürünüyoruz. Yeter artık versin hakkımızı. Onun da vicdanı rahat mı acaba? Ben ona soruyor.”
‘HAKLARIMIZI SÖMÜRMEKTEN VAZGEÇİN’
Tekrar söz alan Umut Kocagöz, “Biz buradan şunu tekrar etmek istiyoruz. Uzayın öbür köşesine de gitseniz Agrobay işçileri sizin peşinizde olacak. Haklarını alana kadar tek bir kuruş tazminatını size yedirmeyecek. 42 gün değil, 420 gün de olsa biz bu mücadeleyi sürdüreceğiz. Galaksinin en büyük boykotunu örgütlemek zorunda bırakmayın bizi. Ne içeride çalışan işçi arkadaşlarımızın ne burada işten attığınız işçi arkadaşlarımızın haklarını sömürmekten vazgeçin. Haklarını bir an önce verin. Agrobay işçisi köle değildir.”
‘HAKKIMIZI VERMEDİĞİNİZDE ŞİRKETİN ÖNÜNDE OLMAYA DEVAM EDECEĞİZ’
İkinci eylem de Beyoğlu’ndaki İngiltere Başkonsolosluğu önünde yapıldı. Yoğun yağışın etkili olduğu eylemde de konuşan Kocagöz, “Burada bulunma amacımız, Agrobay’da çalışan işçilerin haklarını almak üzere şirkete bir basınç uygulamak. Buradan Agrobay yönetimine sesleniyoruz. Hakkımızı bir an önce verin. Vermediğiniz takdirde yağmur, çamur, kar dinlemeyeceğiz; şirketin önünde olmaya devam edeceğiz. İşçileri değil, şirketin kendisini hedef alıyoruz” dedi.
‘SENDİKAYA GEÇTİĞİM İÇİN KAPININ ÖNÜNE KONULDUM’
İşçilerden Şirin Yıldırım da 9 yıldır Agrobay’da çalıştığını dile getirdi. Yıldırım, şunları söyledi:
“Sendikaya geçtiğim için kapının önüne konuldum ama hiç pişman değilim. Sendika benim hakkım. Arzu Hanım bir radyo programına çıktı. Orada, ‘Jandarmaya kadın kafa attı’ dedi. Ben nasıl kafa atabilirim? İlk önce jandarma ayağıma bastı, kırdı. Ondan sonra kalkanla vurdu. Beni yere yapıştırdı. Kötü ve zor şartlar var. Ben arabadan düştüm, omurga kemiğim kırıldı ama bir emniyet kemeri olsaydı benim omurga kemiğim kırılmazdı. Bunlar zor, kötü şartlar değil mi? Neden yalan söylüyor, neden bizim karşımıza gelip konuşmuyor da radyo programında konuşuyor? Bizi de çağırsın oraya, beraber karşılıklı konuşalım.”
İşçiler daha sonra eylemlerini Hollanda ve Almanya Başkonsoloslukları önünde de sürdürdü.
